GOST 851.3-93
GOST 851.3−93 Magnez podstawowy. Metody oznaczania niklu
GOST 851.3−93
Grupa В59
MIĘDZYPAŃSTWOWY STANDARD
MAGNEZ PODSTAWOWY
Metody oznaczania niklu
Primary magnesium.
Methods for determination of nickel
ISS 77.120.20
ОКСТУ 1709
Data wprowadzenia 1997−01−01
Przedmowa
1 ZAPROJEKTOWANY Ukraińskim naukowo-badawczym i projektowym instytutem tytanu
WPISANY Przez Ukrainy
2 PRZYJĘTY Międzypaństwowych rady w sprawie normalizacji, metrologii i certyfikacji (protokół N 3 z 17 listopada 1993 r.)
Za przyjęciem głosowało:
Nazwa państwa | Nazwa krajową jednostkę normalizacyjną |
Republika Armenii |
Армгосстандарт |
Republika Białoruś |
Bełstandart |
Republika Kazachstanu |
Gosstandart Republiki Kazachstanu |
Mołdawia |
Молдовастандарт |
Federacja Rosyjska |
Gosstandart Rosji |
Turkmenistan |
Туркменглавгосинспекция |
Republika Uzbekistanu |
Узгосстандарт |
Ukraina |
Gosstandart Ukrainy |
3 Uchwały Komitetu Federacji Rosyjskiej ds. standaryzacji, metrologii i certyfikacji z dnia 20 lutego 1996 r. N 74 międzypaństwowy standard GOST 851.3−93 wprowadzony w życie bezpośrednio jako normy państwowej Federacji Rosyjskiej z dniem 1 stycznia 1997 r.
4 ZAMIAN GOST 851.3−87
5 REEDYCJA
DANE INFORMACYJNE
ODNOŚNE REGULACJE-DOKUMENTY TECHNICZNE
Oznaczenie NTD, na który dana link |
Numer punktu, litery |
GOST 8.315−97 |
2.2; 3.2 |
GOST 849−97 |
2.2; 3.2 |
GOST 3118−77 |
2.2 |
GOST 3760−79 |
2.2 |
GOST 3773−72 |
2.2 |
GOST 4461−77 |
2.2 |
GOST 5828−77 |
2.2 |
GOST 6709−72 |
3.2 |
GOST 10157−79 |
3.2 |
GOST 14261−77 |
3.2 |
GOST 18300−87 |
2.2 |
GOST 22280−76 |
2.2 |
GOST 25086−87 |
1.1; 1.4; 2.3.2; 2.4.3; 3.4.3 |
TEN 6−09−1678−87 |
2.2 |
TEN 6−09−3404−73 |
2.2 |
Państwowa farmakopei |
2.2 |
Niniejszy standard określa экстракционно-fotometryczny (przy masowym udziale niklu od 0,0003% do 0,0030%) i atomowej абсорбционный (przy masowym udziale niklu od 0,0005% do 0,0060%) metody oznaczania niklu w pierwotnym magnez.
W przypadku wystąpienia rozbieżności analiza spędzają fotometrycznej metodą.
1 wymagania Ogólne
1.1 Ogólne wymagania dotyczące metod analizy — według GOST 25086.
1.2 ułamek masowy niklu utożsamiają się z dwóch równoległych навесок.
1.3 Podczas tworzenia градировочного grafika każdy punkt budują na średnim арифметическому wyniku trzech definicji gęstości optycznej przy atomowej absorpcji.
1.4 Dopuszczalne rozbieżności wyników analizy tej samej próbki uzyskanych dwoma metodami, obliczana według GOST 25086.
1.5. Podczas publikacji wyników analizy sprawiają, że link na ten standard, wskazują metoda oznaczania, a także metody i wyniki kontroli dokładności.
2 Экстракционно-fotometryczny metoda oznaczania niklu
2.1 Istota metody
Metoda opiera się na tworzeniu złożonych związków niklu z диметилглиоксимом, jego ekstrakcji chloroformem i przy pomiarze gęstości optycznej ekstraktu.
2.2 Aparatura, odczynniki i roztwory
Spektrofotometr lub kolorymetr fotoelektryczny.
Kwas azotowy — według GOST 4461, rozcieńcza się 1:1.
Kwas solny — według GOST 3118, rozcieńcza się 1:1.
Amoniakowa — według GOST 3760.
Amonu chlorek — według GOST 3773, roztwór masowego stężeniu 250 g/dm.
Sód лимоннокислый — według GOST 22280, roztwór masowego stężeniu 100 g/dm.
Alkohol etylowy — według GOST 18300.
Диметилглиоксим — według GOST 5828, этанольный roztwór z mediów stężeniu 10 g/dm.
Chloroform w Państwowej farmakopei .
Papier papierkiem — po DRUGIEJ 6−09−3404.
Filtr обеззоленный «biała wstążka» — po DRUGIEJ 6−09−1678.
Nikiel — według GOST 849.
Państwowe standardowe próbki, wykonane zgodnie z GOST 8.315.
Standardowe roztwory niklu:
Roztwór A: 0,200 g niklu rozpuszczone w 15 cmroztworu kwasu solnego i 5 cm
roztworu kwasu azotowego po podgrzaniu, odparowano do sucha, a następnie dodać 10 cm
roztworu kwasu solnego i ponownie odparowuje. Выпаривание powtórzyć jeszcze raz, a następnie dodać 100 cm
roztworu kwasu solnego, tłumaczą w kolbie miarowej o pojemności 1000 cm
, dodać wodą do kreski i wymieszać; nadaje się do stosowania w ciągu 6 miesięcy.
1 cmroztworu A zawiera 0,2 mg niklu.
Roztwór B: 5 cmroztworu I umieścić w kolbie miarowej o pojemności 100 cm
, dodać wodą do kreski i wymieszać; przygotowania przed użyciem.
1 cmroztworu B zawiera 0,01 mg
niklu.
2.3 Przeprowadzenie analizy
2.3.1 Tuz masie 2,0 g (przy masowym udziale niklu od 0,0003% do 0,0010%) lub 1,0 g (przy masowym udziale niklu powyżej 0,001%) umieszcza się w zlewce o pojemności 400 cm, zwilżyć wodą i dodać małymi porcjami roztwór kwasu solnego z wysokości 20 cm
na 1,0 g magnezu. Po zakończeniu burzliwej reakcji roztwór ogrzewa się do całkowitego rozpuszczenia zawieszenia. Następnie ochłodzono do temperatury pokojowej, dodać 10 lub 20 cm
roztworu chlorku amonu (dla навесок magnezu o masie 1,0 g i 2,0 g, odpowiednio) i 10 cm
roztworu лимоннокислого sodu. Roztwór wlać wodą do objętości 80 cm
, zneutralizować roztworem amoniaku na sprawdzian papierze, aż do uzyskania lekko zasadowy odczyn, ochłodzono do temperatury pokojowej, tłumaczą w делительную lejek o pojemności 200−250 cm
, dodać 3 cm
roztworu диметилглиоксима, 6 cm
chloroformu i wstrząsać przez 2 min.
Roztwór pozostawić do rozdzielenia na 1−2 min, następnie przelewa хлороформный wyciąg w suchej probówki z korkiem. Ponowne ekstrakcji odbywa się w ciągu 1 min z 5 cmchloroformu. Ekstrakt przelewa się w tej samej probówce. Mieszanka ekstraktów przesączyć przez suchy filtr papierowy i mierzą jego gęstość optyczną przy długości fali 360 nm.
Roztwór porównania służy roztworu kontrolnego опы
ta.
2.3.2 Tworzenie krzywej kalibracyjnej
Do budowania krzywej kalibracyjnej w pięciu z sześciu делительных lejków o pojemności 200−250 cmumieszczone 0,5; 1,0; 2,0; 3,0; 4,0 cm
standardowego roztworu B, co odpowiada 0,005, 0,010; 0,020; 0,030; 0,040 mg niklu. Roztwór szósty podziału lejka jest roztworem odniesienia doświadczenia. W każdej lejek dodają 70 cm
wody, 5 cm
roztworu лимоннокислого sodu, 2−3 krople roztworu amoniaku, 3 cm
roztworu диметилглиоксима, 6 cm
chloroformu i dalej robią, jak określono
Roztwór porównania służy roztworu kontrolnego doświadczenia.
Na podstawie otrzymanych wartości gęstości optycznej budują градуировочный wykres zgodnie z GOST 25086.
2.4 Przetwarzanie wyników analizy
2.4.1 ułamek masowy niklu () w procentach, oblicza się według wzoru
, (1)
gdzie — masa niklu w roztworze próbki, znaleziona w градуировочному grafikę, g;
— masa zaczepu, r.
2.4.2 Normy dokładności wyników analizy
Wartości cech błędu definicji: dopuszczalne rozbieżności wyników równoległych definicji ( — wskaźnik zbieżności) i wyników analizy tej samej próbki, uzyskanych w dwóch laboratoriach lub w jednej, ale w różnych warunkach (
— wskaźnik powtarzalności), i granice tolerancji definicji (
— szybkość, dokładność) przy zaufania prawdopodobieństwa
=0,95 podane są w tabeli 1.
Tabela 1
Udział masowy niklu, % | Charakterystyka błędu definicji, % | ||
Od 0,0003 do 0,0005 subskryb. |
0,0001 | 0,00015 | 0,00012 |
W. św. 0,0005 «0,0010 « |
0,0002 | 0,00030 | 0,00025 |
«0,0010» 0,0030 « |
0,0003 | 0,00045 | 0,00035 |
2.4.3 Kontrola dokładności wyników analizy
Kontrola dokładności wyników analizy prowadzone przez państwowego standardowego wzoru zgodnie z GOST 25086.
Jest dozwolone przeprowadzić kontrolę dokładności dodatków zgodnie z GOST 25086.
Dodatkami jest standardowy roztwór B.
3. Atomowej абсорбционный metoda oznaczania niklu
3.1 Istota metody
Metoda opiera się na pomiarze absorpcji atomowej niklu przy długości fali 232 nm w электротермическом czasie atomizacja.
Oznaczanie przeprowadza się metodą standardowych dodatków.
3.2 Sprzęt, odczynniki i roztwory
Spektrofotometr atomowej абсорбционный, wyposażone ogrzewaniem grafitowym атомизатором, ze źródłem pobudzenia linii widmowej niklu.
Микрошприц o pojemności 2 µm.
Argon — według GOST 10157.
Kwas solny — według GOST 14261, rozcieńcza się 1:1.
Nikiel — według GOST 849.
Państwowe standardowe próbki, wykonane zgodnie z GOST 8.315.
Woda destylowana — według GOST 6709.
Standardowe roztwory niklu:
Roztwór A: przygotowanie do 2.2.
Roztwór B: 1 cmroztworu I umieścić w kolbie miarowej o pojemności 100 cm
, dodać wodą do kreski i wymieszać; przygotowania przed użyciem.
1 cmroztworu B zawiera 2 µg niklu.
Roztwór b: 1 cmroztworu I umieścić w kolbie miarowej o pojemności 200 cm
, dodać wodą do kreski i wymieszać; przygotowania przed użyciem.
1 cmroztwór zawiera 1 µg niklu
.
3.3 Przeprowadzenie analizy
3.3.1 Zawieszenia próbki o masie 0,5 g umieszcza się w siedem szklanek o pojemności 300 cm. Zwilżyć wodą i dodać do każdego kubka w małych porcjach po 10 cm
roztworu kwasu solnego. Rozpuszczanie prowadzą w temperaturze pokojowej. Po całkowitym rozpuszczeniu навесок roztwory zostaje przeniesiony do kolby o pojemności 50 lub 100 cm
(tabela 2).
Tabela 2
Udział masowy niklu, % | Zakres wymiarowy kolby, cm |
Standardowy roztwór |
Od 0,0005 do 0,0030 |
50 | W |
«0,0010» 0,0060 |
100 | B |
W sześciu z siedmiu wymiarów kolb z roztworów próbki dodaje 2,5; 5,0; 7,5; 10,0; 12,5; 15,0 cmstandardowego roztworu lub B (patrz tabela 2), co odpowiada masowego stężenia dodanego niklu 0,05; 0,10; 0,15; 0,20; 0,25; 0,30 g/cm
.
Roztwory we wszystkich etykietach ampułek dodać wodą do kreski i wymieszać.
Dla roztworu kontrolnego doświadczenia w kolbie miarowej o pojemności 50 lub 100 cm(patrz tabela 2) umieszcza się 10 cm
roztworu kwasu solnego, wlać wodą do kreski i wymieszać.
Микрошприцем wprowadzać w графитовую kuwetę konsekwentnie roztworu kontrolnego doświadczenia, roztwór próbki i w kolejności rosnącej koncentracji niklu roztwory, zawierające dodatek standardowego roztworu niklu.
Pomiar absorpcji atomowej niklu produkują w trybie:
typ atomizacja — электротермический;
prąd lampy ma — 10;
długość fali, nm — 232;
szerokość szczeliny urządzenia, nm — 0,2;
temperatura suszenia I etapie, Do — 323−373;
II etap, — 373−473;
czas suszenia I etapie, z — 5;
II etap, z — 5;
temperatura spopielania, — 873;
podczas spopielania, z — 20;
temperatura atomizacja, Do — 2673;
czas atomizacja, z — 5;
temperatura czyszczenia, — 2673;
czas czyszczenia, z — 2;
prędkość argonu, cm/min — 200.
Na etapie atomizacja dopływ argonu przestał.
Z wartości atomowej absorpcji roztworów zawierających dodatki standardowego roztworu niklu, odejmuje wartość atomowej absorpcji roztworu próbki. Na podstawie otrzymanych wartości różnicy absorpcji atomowej i odpowiednio im masowego stężenia dodanego niklu w g/cmbudują градуировочный wykres, na którym znajdują masową stężenie niklu w roztworach kontrolnej doświadczenia i próby.
3.3.2 Gdy urządzenie działa w zautomatyzowany i odbywa się jego podziałka, zawieszenia próbki o masie 0,5 g umieszcza się w cztery szklanki o pojemności 300 cmi dalej prowadzą rozpuszczanie, jak określono
(patrz tabela 2).
W trzech z czterech wymiarów kolb z roztworów próbki dodaje się 2,5; 8,5; 15,0 cmstandardowego roztworu lub B (patrz tabela 2), co odpowiada masowego stężenia dodanego niklu 0,05; 0,17; 0,30 g/cm
.
Roztwory we wszystkich etykietach ampułek dodać wodą do kreski i wymieszać.
Roztwór odniesienia doświadczenia przygotowują, jak określono
Микрошприцем wprowadzać w графитовую kuwetę roztwór próbki, a następnie w kolejności rosnącej koncentracji niklu roztwory, zawierające dodatek standardowego roztworu niklu i spędzają z podziałem urządzenia.
Pomiar absorpcji atomowej niklu odbywa się w trybie dla
Następnie wstrzykuje się w графитовую kuwetę roztwory kontrolnej doświadczenia i próby przeprowadza się pomiar absorpcji atomowej niklu w trybie dla
Po każdych 4−5 pomiarów absorpcji atomowej niklu графитовую kuwetę oczyszczają: микрошприцем wstrzykuje się wodę i przeprowadzają proces atomizacja w trybie w pkt
3.4 Przetwarzanie wyników analizy
3.4.1 ułamek masowy niklu () w procentach, oblicza się według wzoru
, (2)
gdzie masowe stężenie niklu w roztworze próbki, g/cm
;
— masowe stężenie niklu w roztworze kontrolnej doświadczenia, g/cm
;
— objętość roztworu próbki, cm
;
— masa zaczepu, g
.
3.4.2. Normy dokładności wyników analizy
Wartości cech błędu definicji: dopuszczalne rozbieżności wyników równoległych definicji ( — wskaźnik zbieżności) i wyników analizy tej samej próbki, uzyskanych w dwóch laboratoriach lub w jednej, ale w różnych warunkach (
— wskaźnik powtarzalności), i granice tolerancji definicji (
— szybkość, dokładność) przy zaufania prawdopodobieństwa
=0,95 podane są w tabeli 3.
Tabela 3
Udział masowy niklu, % | Charakterystyka błędu definicji, % | ||
Od 0,0005 do 0,0015 subskryb. |
0,0002 | 0,0003 | 0,0002 |
W. św. 0,0015 «0,0060 « |
0,0004 | 0,0006 | 0,0005 |
3.4.3 Kontrola dokładności wyników analizy
Kontrola dokładności wyników analizy prowadzone przez państwowego standardowego wzoru zgodnie z GOST 25086.